Vergeven en loslaten

Toen mijn beste vriend op zijn sterfbed lag realiseerde ik mij hoezeer ik met aardse zaken was verbonden.

Toen ik op de Intensive Care mocht bidden voor mijn moeder en haar na het gebed zag heen gaan realiseerde ik mij hoe tijdelijk ons leven is.

Toen ik mijn vader in zijn badkamer vond en hem kon helpen in al zijn losgelaten ellende realiseerde ik mij hoe de ooit sterkste mens in mijn leven hulp nodig had en zijn trots moest loslaten.

Toen enkele dagen later mijn vader’s laatste minuten (in zijn ziekenhuisbed) waren aangekomen … realiseerde ik mij dat ik moest vergeven. Ik moest vergeven, ik moest datgene losmaken dat ons verbond, irritatie, frustratie …. de oorlog op Texel … wraak … achterdocht.

Ik kon loslaten, mijn vader vergeven voor de dingen die hij niet besefte en daarom dus niet aan mij kon doorgeven.

Thuis in bed bad ik tot mijn Vader in de hemel om mijn aardse vader te ontvangen en een goed huis te geven. Aan het einde van mijn gebed belde het ziekenhuis: vader was overleden.

Bear Hug,
JayBee

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.